Buren van de abdij

Het was jaren geleden dat ik de terreinen nog betreden had. En eerlijk gezegd, buiten de leuk heraangelegde groene zone ernaast, met de groene evocatie van de lang geleden verwoeste abdijkerk, had ik er eigenlijk nooit aandacht meer aan besteed. De erfgoeddag plaatste de ruïnes van de Sint-Baafsabdij gelukkig terug in de kijker. Wat een magische plek in een vergeten buurt!

Alleen al om onderstaande foto wil ik hier even bij stilstaan, maar laat ons ook de inzet van de buurtorganisatie op tal van domeinen niet uit het oog verliezen.

Grassroot Gent ten top!

Buren van de abdij

Buren van de abdij

http://www.burenvandeabdij.be/

De erfenis van Rome … tot 1000!

Verdomd zwaar boek dit, figuurlijk en letterlijk – amaai mijn pols. En jammer genoeg maskeert de zware toon van het boek, en de vele uitwijdingen ook overigens, welk rijk verhaal er in dit boek zit! Het boek haalt de vroege middeleeuwen uit het stereotype ‘verdomhoekje’ van achteruitgang. Het haalt aan hoe oude structuren voortleefden, en plaats de Arabische rijken, Byzantium en West-Europa in één kader. Mij brachten de vele zijstapjes verwarring, maar de totaliteit van het boek een geweldige verheldering. Een wederopstanding van de vroege middeleeuwen!


The inheritance of Rome. A history of Europe from 400 to 1000. Chris Wickham

De volgende genocide

Toeval, ik zeg het u, het boek is dan ook al meer dan vier jaar uit, maar net wanneer er veel te doen is over 15 jaar genocide in Rwanda, las ik al eventjes dit boek aan het lezen. Verder valt er weinig over te vertellen, want ondanks het loodzware onderwerp – genocides in Burundi, Rwanda en Bosnië en een inleidend stuk met een daar wel erg brede defininiëring van genocide – is het een vederlicht boek, dat weinig bijbrengt wat u vroeger niet al in de media gelezen hebt.


De volgende genocide, Luc Reychler (red)

Op naar beter!

Wat doet architectuur met BXL?

Daarover ging het in De Morgens Gedachte vandaag. Wel, er is al veel kwaad gebeurd op dat vlak. De Noordwijk bijvoorbeeld, waar ik werk, tja, wat valt daar over te zeggen. Een administratieve wijk zoals duizend in een dozijn, maar als je eens goed kijkt, zie je dat de oudste WTC-torens bedoeld waren om op de eerste verdieping binnen te gaan. Ja, de voetgangers zouden op een straatniveau boven het verkeer hun weg vinden. Ook het trapje bij de centrumzijde van het Noordstation, herinnert nog aan die oude visie voor de Noordwijk.

Het lijkt het verhaal van architectuur en ruimtelijk gebruik in Brussel: als er al een visie is, wordt die niet doorgetrokken. En daarnaast natuurlijk de doorgedreven mottige stukken in de stad. Denk maar aan de bunkers van de Nationale bank tussen de kathedraal en de Botanique. Killer kan een stad niet zijn.

Maar daarnaast zijn er eveneens veel kanten met enorm veel potentieel. Iedereen kent natuurlijk de mogelijkheden rond de Vismarkt, rond Sint Goriks, en de ‘verzaveling’ van de Marollen. Maar ook elders zijn er mogelijkheden. Zelfs in het overrompelde en verarmd Saint Josse (Sint Joost Ten Node): als je vanuit het Noordstation omhoog wandelt, kom je via een aantal trappen in een leuk parkje met prachtig zicht op de Noordwijk. Onverwacht, én een verademing. Jammer dat er geen foto van vindt. Vreemd genoeg, in Bxl lijkt men er toch in te slagen dergelijke zaken NIET uit te buiten. Visie weet je wel …

En bon, Bxl is ook meer aan het centrum. Wie denkt bij Brussel aan de mooie parken van de Woluwe. De mooie watermolen op het Woluwtje. Of aan de tuinwijken vlakbij de UCL? Aan de bossen aan de rand van Jette? De oude spoorbedding van Wezembeek naar Delta? Noem maar op. En niet in het minst de art-nouveau en deco in Schaarbeek. En het onverwacht mooie zwembad in dezelfde buurt.

Als Brussel de mooie plekjes met meer visie zou uitbouwen, en die ook zou durven uitspelen, dan is toch veel mogelijk. Maar soit, als er één iets ontbreekt in het stadje van 19 gemeentjes, dan is het wel visie.

Maar soit, check de gedachte in De Morgen.

Bijna een jaar terug

… en nu al nostalgie!

Splitsing

Normaal heb ik nogal een huiver tegenover boeken van een groot formaat, zeker als ze nog eens een harde kaft hebben, én glanzen. Meestal zijn dat dure boeken met weinig opzienbarende inhoud. Toch liet ik me tot dit boek verleiden.

En bon, die Groenveld en Leeuwenberg doen het niet slecht. Het viel me al in de winkel op: drie keer drie hoofdstukken die een momentopname maken van de samenleving, met daartussen de meer gebruikelijke hoofdstukken. En die drie maal drie hoofdstukken overtuigden me het boek toch maar te kopen, en blijken de beste hoofdstukken. Alleen daarvoor lijkt me het boek wel de moeite. De rest, wel de rest kun je zowat overal lezen.

Met uw geld!

Uw geld wordt niet altijd goed beheerd. Dat kan ik u garanderen. Als ambtenaar zie ik al te vaak tenenkrullende voorbeelden. Maar het kan nog straffer. Een bestuursniveau, waarvan je terecht vragen kunt stellen over zijn relevantie, die reclamespotjes betaald! En wat kan men er mee bereiken?
Voor de West-Vlamingen – want over dat provinciebestuur gaat het – wel, die kunnen niet kiezen om al dan niet provinciebelastingen te betalen. En … voor die enkele diensten kom je toch al snel bij hen terecht. Zou reclame daar iets aan helpen.
En voor de niet-West-Vlamingen? Want het is reclame op de nationale radio! Zet die reclamespot hen ergens toe aan?

Jejaat, goed bestuur zeg je? Vooral een bestuursniveau met veel geld voor weinig bevoegdheden. En iets om geld aan uit te geven? Dat vind je altijd wel!